Saturday, October 13, 2007

Στιγμή 15: Ψάχνουμε..

Σε ψάχνω...

Δεν ξέρω ποιος είσαι.
Δεν ξέρω για πόσο.
Δεν ξέρω γιατί.

"Ωραία. Γιατί σε ψάχνω κι εγώ..."


ραλλού said...

και τωρα θα γινω ελαφρως πεζή...

ψάξε, ψαξε, πότε θα συναντηθουν αυτοί οι δύο να δούμε και αν όταν θα συναντηθουν θα ειναι οι συνθηκες καταλληλες, γιατί ως γνωστον(;), το timing είναι μεγάλη π..αγίδα..(αλλο ήθελα να πω εδώ, αλλα το κοψε η λογοκρισία, καταλαβαίνεις)

ΥΓ. ωραίο σονγκ..κιθαριστικό

Anonymous said...


Upon a storm in the sandglass of Time
The son of Zeus met the daughter of Eve
A verse of love found a heartbeat to rhyme
And joined in one so divine so naive

Gerasimos said...

Σταμάτα να ψάχνεις και αξιοποίησε ότι έχεις διαθέσιμο. Ότι έχεις χάσει ή ότι δεν έχεις βρει ποτέ δε χρειάζεται να σε απασχολεί. Και στο λέει αυτό κάποιος που έχει πέσει στη παγίδα

ΥΓ: Ο χρόνος στο ρολόι σου περνάει πολύ γρήγορα ή είναι ιδέα μου?

ραλλού said...

"Ότι έχεις χάσει ή ότι δεν έχεις βρει ποτέ δε χρειάζεται να σε απασχολεί"...

πως γίνεται??ή μάλλον..γίνεται??

...απλά, μ'αρέσει να ζω.. said...

Θα συναντηθούν πιστεύω μόνο όταν ξέρουν κι οι δύο τι ψάχνουν. Το timing τώρα, είναι κατα τη γνώμη μου ένα ψεμα. Σε βάζει στο τρυπάκι να ζητάς περισσότερα από ότι μπορεί να δώσει ο άλλος, αλλά κι εσύ. Η υστερία που διαβρώνει τις σχέσεις, το επιβλητικό "Τώρα". Μπλιαχ...

@anonymous: όμορφο...

"Εύκολο λάφυρο δεν το ζυγώνω, το δυσκολόπαρτο μ'εφραίνει μόνο.." Αν και μερικές φορές χανουμε αυτό που έχουμε, κυνηγώντας φαντάσματα...

Υ.Γ. Κι εμένα αυτή την αίσθηση μου δίνει...

Anonymous said...

Το έχει πει και ο Μπαλού(Γνωστός αρχαιοέλληνας φιλόσοφος)
"When you find out you can live without it
Then go along not thinking about it
I'll tell you something true...
Τhe bare necessities of life will come to you"

Τα υπόλοιπα λόγια εδώ (youtube search: bare necessities)

Timing ε; Αν όλα πάνε καλά τότε τα πάντα τα κάνει η αγάπη, ο σεβασμός, η κατανόηση. Αν στραβώσουν φταίει το timing... Χεχε rather interesting.

Πότε είναι ένα λάφυρο υπερβολικά εύκολο;

Anonymous said...

Και για να ολοκληρωθεί η αφιέρωση

When both had bent to the will of their passion
They were deceived that the moment would last
But as our fate never grants us compassion
Nor did it then in the depths of the past

The court of Gods felt by feelings insulted
But thought it just an emotion to kill
So though they vowed to be dead than be parted
Parted they were against soul against will.

For holy crimes each was bound in a prison
Two perfect spheres which were cast into space
But since their heart never knew other reason
They ended up near a sun face to face

A pure desire has since kept them together
Till time has worn both their boundaries away
And roam the universe they shall like a feather
In a light breeze of a wonderful day

(So don’t inquire why your desire sees no answer
Such is the fate of love portrayed on prison walls
And if your dreams or hopes you find you can’t master
Know that this route is walked alone by he who falls. )

Όποιον δεν τον βολεύει απλά αγνοεί την τελευταία στροφή...