"Να χαίρεσαι τη ζωή σου,
τη σύντομη και την ανεπίστροφη.
Αλλά μέσα στο ρυθμό και την τάξη.
Φυσική και ελεύθερη.
Να κρατάς την εμορφιά των παθών.
Ένα κύπελλο στο χέρι σου από αγνό ασήμι.
Αλλά με γνώση και πειθαρχία.
Εκείνο που θε σε κρίνει...
...δεν είναι η ηθική σου πτώση.
Αλλά η βούληση για δύναμη,
που θα βρίσκει το δρόμο να σε ανεβάζει ξανά...
στην καθαρή σου αρχικότητα.."τη σύντομη και την ανεπίστροφη.
Αλλά μέσα στο ρυθμό και την τάξη.
Φυσική και ελεύθερη.
Να κρατάς την εμορφιά των παθών.
Ένα κύπελλο στο χέρι σου από αγνό ασήμι.
Αλλά με γνώση και πειθαρχία.
Εκείνο που θε σε κρίνει...
...δεν είναι η ηθική σου πτώση.
Αλλά η βούληση για δύναμη,
που θα βρίσκει το δρόμο να σε ανεβάζει ξανά...
Ζούμε στιγμές.
Στιγμές δύσκολες, ανυπόφορες, άσχημες.
Απορούμε, αντιδρούμε, γκρινιάζουμε,
φωνάζουμε, κλαίμε.
Το χειρότερο, όμως, είναι ότι ξεχνάμε.
Ξεχνάμε ότι η ζωή,
θεωρεί απαραίτητα μερικά χαστούκια.
Ίσως γιατί το χαστούκι είναι ένας τρόπος
..να γυρίσεις το κεφάλι.
Να κοιτάξεις μπροστά.
Ξεχνάμε.
Ξεχνάμε ότι μετά από κάθε χαστούκι,
η ζωή παραφυλάει για ένα χάδι.
Αυτά.
